O meu amor diz que tem
Sete rosas p’ra me dar
Mas nunca disse a ninguém
Aonde as foi apanhar

Foi ao jardim da saudade
Tem sete fontes de prata
Foi lá matar a saudade
E a saudade não se mata

Tem olhos da cor do vento
Sorrisos da cor do mar
Tem na boca o movimento
De quem está sempre a sonhar

Traz nas mãos tanta ternura
E carinhos para dar
Sete rosas de saudade
Que teimam sempre em ficar

Mijn geliefde zegt dat hij zeven rozen
Heeft die hij mij wil schenken
Maar hij heeft nog nooit aan iemand verteld
Waar hij deze heeft geplukt

Hij is naar de tuin van het verlangen gegaan
Waar zeven zilveren bronnen zijn
Daar heeft hij zijn verlangen gelest
Maar het verlangen is niet te onderdrukken

Het heeft ogen van de kleur van de wind
Glimlach van de kleur van de zee
En in zijn mond altijd de bewegingen
Van degene die altijd aan het dromen is

Hij draagt zoveel liefde in zijn handen
Liefde om aan mij te geven
Zeven rozen van het verlangen
Die altijd geneigd zijn om stand te houden