Zanguei-me com o meu amor
Não o vi em todo o dia
À noite cantei melhor
O fado da mouraria

O sopro de uma saudade
Vinha beijar-me hora a hora
P’ra ficar mais à vontade
Mandei a saudade embora

De manhã arrependida,
Lembrei e pus-me a chorar
Quem perde o amor na vida,
Jamais devia cantar!

Quando regressou ao ninho
Ele que mal assobia
Vinha assobiar baixinho
O fado da mouraria

Ik ben boos op mijn geliefde
Ik heb hem nog niet gezien vandaag
Maar ‘s-avonds zong ik beter
De fado van de mouraria

De zucht van het verlangen
Kust me om het uur
Om mij meer op mijn gemak te voelen
Heb ik het verlangen van mij afgezet

’s-Morgens had ik spijt
Hieraan denkend begon ik te huilen
Want wie zijn geliefde verliest
Zou nooit meer mogen zingen

Toen hij weer thuis kwam
Floot hij iets minder
Hij floot heel erg zachtjes
De fado van de mouraria